نجات رسانيد و لهذا در عقب اين ايراد فاء تعقيبيه نموده ميفرمايد كه * ( فَاسْتَجَبْنا لَه ) * پس اجابت كرديم دعاى يونس را * ( وَنَجَّيْناه ) * و برهانديم او را * ( مِنَ الْغَمِّ ) * از غم دريا و التقام حوت يعنى ماهى را امر كرديم تا او را از شكم خود بر ساحل دريا افكند بر وجهى كه ضررى به او نرسيد و تفصيل اين قصه در سورهء و الصافات رقم زده كلك بيان خواهد گشت * ( وَكَذلِكَ ) * هم چنان كه يونس را از غم نجات داديم * ( نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ ) * نجات ميدهيم و ميرهانيم گروندگان را از غم گاهى كه باخلاص و خشوع و تذلل در درگاه ما دعا كند و عاصم نجى ميخواند بادغام نون ثانيه در جيم به غير قياس چه ادغام نون در جيم از قاعدهء ادغام خارجست حضرت رسالت ( ص ) فرموده‌اند كه ما من مركوب يدعوا بهذا الدعاء الا استجيب له هيچ مغمومى اين دعا نكند كه لا إِله إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ مگر كه حقتعالى اجابت او نموده غم او را بفرح بدل كند و از امام جعفر صادق ( ع ) روايتست كه فرمود كه عجب دارم از آن كس كه از چهار چيز ترسد چگونه ملتجى نشود به چهار چيز اول آنكه او را غمى باشد به اين كلمات پناه نبرد كه لا إِله إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ و حال آنكه ميشنود كه حق تعالى در عقب اين ميفرمايد كه * ( فَاسْتَجَبْنا لَه وَنَجَّيْناه مِنَ الْغَمِّ وَكَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ ) * دوم آنكه از كسى ترسد و نگويد حَسْبُنَا اللَّه وَنِعْمَ الْوَكِيلُ با آنكه مىبيند كه حق تعالى در عقب آن ميفرمايد كه فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّه وَفَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ سيم آنكه از كيد و مكر كسى خايف باشد و نگويد أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّه إِنَّ اللَّه بَصِيرٌ بِالْعِبادِ و ميداند كه حق سبحانه در عقب اين ميفرمايد كه فَوَقاه اللَّه سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا چهارم آنكه از چشم بد ترسد چگونه نگويد ( ما شاء اللَّه لا قوة الا باللَّه ) و حال آن كه استماع اين آيه مىكند در عقب آن كه إِنْ تَرَنِ أَنَا أَقَلَّ مِنْكَ مالًا وَوَلَداً فَعَسى رَبِّي أَنْ يُؤْتِيَنِ خَيْراً مِنْ جَنَّتِكَ * ( وَزَكَرِيَّا ) * عطفست بر ذو النون يعنى ياد كن قصهء ذكريا بن ازر را * ( إِذْ نادى رَبَّه ) * چون بخواند پروردگار خود را به اين وجه كه * ( رَبِّ ) * اى پروردگار من * ( لا تَذَرْنِي فَرْداً ) * مگذار مرا تنها يعنى فرزندى به من كرامت فرما كه معين من باشد در امر دين و دنيا و بعد از ممات از من ميراث گيرد * ( وَأَنْتَ خَيْرُ الْوارِثِينَ ) * و تو بهترين جميع وارثانى پس اگر مرا وارث ندهى باك ندارم اين دالست بر استسلام ذكريا و رد امر خود به او سبحانه و متضمن فناى وى بر حقتعالى به آنكه او باقيست بعد از فناى جميع خلقان كه وَلِلَّه مِيراثُ السَّماواتِ وَالأَرْضِ و بهترين آن كسى است كه زنده بماند بعد از هر ميتى و چون ذكريا اين دعا كرد * ( فَاسْتَجَبْنا لَه ) * پس اجابت كرديم مر دعاى وى را * ( وَوَهَبْنا لَه يَحْيى ) * و بخشيديم مر او را يحيى